พิธีฌาปนกิจ เสนาโค้ก พี่น้องในวงการอาลัยรัก แก๊งเสนาใส่ยูนิฟอร์มไว้อาลัย

พิธีฌาปนกิจ เสนาโค้ก พี่น้องในวงการอาลัยรัก แก๊งเสนาใส่ยูนิฟอร์มไว้อาลัย

คนในวงการบันเทิงเดินทางมาร่วมส่ง “เสนาโค้ก” เป็นครั้งสุดท้าย หลังมะเร็งตับคร่าชีวิต

sena2

เต็มไปด้วยความเสียใจ พิธีการการปลงศพ เสนาโค้ก หรือ สมชาย เปรมอำนาจงษ์ ที่จากไปอย่างเงียบๆด้วยโรคมะเร็งตับ ในวัย 62 ปี เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2564 ก่อนหน้าที่ผ่านมา โดยครอบครัวได้นำร่างมาประกอบพิธีทางศาสนาที่ศาลาจารุไม่ลินท วัดชลประทานรังสฤษดิ์ ปากเกร็ด รวมทั้งทำพิธีการปลงศพวันนี้ (21 กันยายน64)

โดยเวลาราว 12.30 น. ครอบครัว “เปรมอำนาจงษ์” ได้เขยื้อนศพของ “เสนาโค้ก” จากศาลาจารุไม่ลินท มายังเมรุมาศเพื่อทำพิธีประชุมเพลงในเวลา 14.00 น.
โดยลูกสาว “สมาย – รสธร เปรมอำนาจงษ์” เป็นผู้ถือรูปของผู้เป็นพ่อเดินนำ รวมทั้งมีแม่ (ภรรยาเสนาโค้ก) คอยเดินอยู่ใกล้เคียง ตอนที่ลูกชายคนเล็ก “มาวิน เปรมอำนาจงษ์” ไม่สามารถมาร่วมงานป๊ะป๋าได้ ด้วยเหตุว่ากำลังเล่าเรียนอยู่ที่ประเทศอเมริกา

นอกจากคนภายในครอบครัว เครือญาติ ก็ยังมีเพื่อนฝูงญาติในวงการสำราญใจมาร่วมส่งวิญญาณ “เสนาโค้ก” เป็นคราวสุดท้าย เป็นต้นว่า ย่ำรุ่ง ภาวิไล , ติ๊ก กลิ่นสี , เปิ้ล นาคร หินชัย , หนูแหม่ม สุริวิภา พร้อมทั้งสามี , เสนาเพชร , เจี๊ยบ วัชระ , อั๋น วัชระ แวววุฒิความสำราญ อื่นๆอีกมากมาย โดย “ทีมเสนา” ทุกคนได้พร้อมใจกันสวมชุดยูนิฟอร์มของพิธีกรรายการ “การรบขยับเหงือก” มาร่วมไว้อาลัย รวมทั้งได้เปิดใจกับสื่อมวลชนว่า
sena
“แก๊งเสนา” สวมชุดมาอาลัย?

หนูแหม่ม : “เป็นไอเดียของพี่เพชรคนแรก แล้วบอกให้เรามารอที่นี่สักครู่เอาชุดมาใส่มาส่งพี่โค้ก”

ติ๊ก : “เขาไปเอาชุดจากเจเอสแอลมา แล้วมาทดลองใส่กันมอง ราว 25 ปีที่มารวมตัวกันรวมทั้งสวมชุด

เปิ้ล : “เป็นยูนิฟอร์มที่การบรรลุผลในสมัยที่เราเป็นเด็กๆกัน รวมทั้งเราได้ได้โอกาสมาทำกิจกรรมด้วยกันที่คนไทยทั่วทั้งประเทศแฮปปี้มากๆขณะนั้น ภายใต้ชื่อ “การรบขยับเหงือก” มีพวกเราเป็นนักศึกษาเพิ่งจะจบมาใหม่ๆแล้วมารวมตัวกัน เรียกว่าเป็นงานชิ้นแรกๆในวงการสำราญใจที่พวกเราได้ได้โอกาสสร้างเนื้อสร้างตัวมาจนถึงทุกวันนี้ รวมทั้งนี่คือชุดยูนิฟอร์มเสนาที่การบรรลุผล จริงๆเรายังมีอีกหลายๆคนศูนย์รวมอยู่ ไม่ว่าจะเป็น เสนาหอย , เสนทุ่งนาลิง , พระโน้ส อุดม อื่นๆอีกมากมาย

ย่ำรุ่ง : “วันนี้ก็มาส่งพี่โค้กนะครับ เขาหมดบาปไปแล้ว แม้กระนั้นพวกที่เหลือคือยังมีบาปอยู่ จะต้องอยู่ม้วนใช้กรรมกันต่อไปเนอะ ก็มาส่งเขา เขาไปก็ดีแล้ว”
หนูแหม่ม : “ถามว่าความน่ารักน่าเอ็นดูของพี่โค้กมีอะไรบ้าง ข้อเท็จจริงพี่โค้กพี่ใหญ่ เป็นผู้ที่คอยช่วยมองทั้งหมดทุกอย่าง ตอนที่มีใครกันแน่ด่าทอเราหรือต่อว่าเรา พี่โค้กจะออกหน้าให้ตลอด ก็คือรับสารภาพ รับถูกใจทั้งหมดทุกอย่างของพวกเรา มองคิวให้ ดูแลน้องๆตบๆให้มันเป็นไปในทิศทางนี้ คือเป็นรุ่นพี่ผู้ใหญ่ที่คอยดูแลพวกเราตลอด เพราะฉะนั้นวันนี้ก็จะเป็นวันที่เรามาส่งพี่เขาเป็นวันสุดท้าย ก็บอกว่าเราส่งพี่ได้เท่านี้นะ สักครู่ก็เจอะกัน แม้กระนั้นพบพี่ติ๊กก่อน (หัวเราะ)”

ก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้เรารู้สึกคิดถึงพี่ได้นอกจาก..คือหลายๆคนบางครั้งก็อาจจะคิดว่าเท่านี้เหรอ แม้กระนั้นมันคืออย่างที่พี่เปิ้ลพูดไปหมดแล้ว คือยูนิฟอร์มที่การบรรลุผลของพวกเรา พวกเราเกิดขึ้นมาจากนี้ร่วมกัน เพราะฉะนั้นวันนี้เราทำสิ่งซึ่งสามารถทำเป็นดีเยี่ยมที่สุดก็คือมาส่งพี่ด้วยชุดนี้กันจ้ะ ขณะนั้นเราแฮปปี้สำหรับเพื่อการดำเนินงานกันมาก มีครบรสเลยจ๊า”

แล้วต่อจากนั้นเหล่าเสนาร่วมร้อง “เพลงการรบขยับเหงือก” รวมทั้งทางด้าน “หนูแหม่ม” ก็ได้ตะโกนหันไปที่เมรุมาศว่า “โชคดีจ้ะพี่โค้ก”

Default