เคารพ..ผู้สืบทอด

เคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้เยอะแยะอย่างยิ่งให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับนานาชาติ ด้วยการเป็นเจ้าของสมาคมบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแค่ 6 ปีเพียงแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) เกินจริง สำหรับการพาทีม “จิ้งจอกไทย” คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกชื่นชมท่านที่เป็น “คนรวยใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักทดแทนคุณแผ่นดินถิ่นกำเนิดในทุกแบบอย่าง เท่าที่ศักยภาพของตนพึงจะปฏิบัติได้

ในขณะที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะเหตุว่าดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนร่ำรวย” ที่ไม่ได้มีประโยชน์ กับประเทศชาติสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับแวดวง “บอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูผลดีที่ตรงไหน

กระทั่งทีม “จิ้งจอกไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี กระทั่งทำให้ผู้คนทั่วทั้งโลกต้องหันมาโฟกัสที่ “คนประเทศไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกเหยียดหยามเรา เปลี่ยนมาเป็นค้อมนับถือด้วยใจ “เห็นด้วย”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงงาน “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวข้ามปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแผนการอันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่อยากได้สร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีวิถีทางไปค้าแข้งในยุโรป

ต้องพูดว่า ในอังกฤษบางครั้งอาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักเตะชาติเรา โดยเหตุนี้เจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองทีมโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับช่องทางให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะเหตุว่าตัวท่านเอง ต้องการจะมองเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าแข้งที่ยุโรปกันจำนวนมาก

ลักษณะเดียวกันกับที่นักฟุตบอลญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยจุดหมายแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจจะเหมือนคนประเทศไทยทั่วทั้งประเทศ ที่มั่นจิตใจว่ายิ่งมีแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญรุ่งเรืองแล้วมากแค่ไหน

ช่องทางที่ “ทีมชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มมากขึ้นเพียงแค่นั้น

โชคร้ายอย่างยิ่งนะครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีช่องทางได้มองเห็นดอกผลของมัน

ตั้งแต่นี้ต่อไป ก็อาจจะเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่ต้องสืบทอดจิตวิญญาณ และก็จุดหมายของผู้เป็นพ่อให้เพอร์เฟ็คต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…นะครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวสารกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบจะ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสมาคมอันเป็นที่รักของสาวก “จิ้งจอกไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

และก็เป็นอย่างยิ่งจิตใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะสืบทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้คงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ยกถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ ด้วยประกายตาระยิบระยับ

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยจ้องดูอยู่
เป็นโมเมนต์จับใจ.. ที่ไม่ได้อยากต้องการคำพรรณนา

อะไรก็แล้วแต่กับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของทีมบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนประเทศไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า ต้องยอมยกหัวใจให้โดยอาการนิ่ง
ถึงตอนนี้ขอเปลี่ยนจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลชายหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.

Default